روز ۲۰ قطعی اینترنت بین الملل۱؛ در کنار تغییر آرزوی «تحصیل در دانشگاه های خوب خارج» به «مهاجرت از هر نوعی به هر جا که شد»، در سناریوی ماندن (مجبور شدن به ماندن شاید) به آفلاین کردن همه چیز و برگشت به فرهنگ اینترنت دهه هشتاد فکر میکنم. ذخیره صفحات وب، پسوردها، ذخیره آموزشیها و برگشت به «Save web page, complete».
در این سناریو به تغییر شغل به یک چیزی که وابسته به اینترنت نیست هم فکر میکنم. کاری از دستم بر نمیآید. رانندگی اسنپ هم حتی مختل می شود. بروم روستاها با وانت شیر جمع کنم. چه میدانم. راننده اسنپ یک غر مظلومانه ای زد که شبیه غر راننده ها نبود. گفت «با این وضعیت اینترنت و جی پی اس ها دیگر اسنپ هم نمی شود کار کرد. از رانندگی اسنپ که پست تر شغل نداریم، همین را هم نمی گذارند». آه.
۱اصلا مگر اینترنت غیر بین الملل هم معنی دارد؟ مگر ۴ تا کامپیوتر داخل یک اتاق را با LAN به هم وصل کنی میتوانی اسم اینترنت روی آن بگذاری؟ چه کلماتی که مبتذل نکردند این دوستان...